Çocuk Dediğin...

[+u+énsté!n]

Çocuk dediğin; uslu oturur ,büyüklerin sözünü dinler.

Çocuk dediğin; "yapma" deyince yapmaz, "yat" deyince yatar.

Çocuk dediğin; önüne konanı yer, yeni icatlar çıkarmaz

Çocuk dediğin; ders çalışır, dik kafalılık etmez.

Çocuk dediğin; çok soru sormaz, karşılık vermez.

Çocuk dediğin; paylanınca önüne bakar, evi dağıtmaz.

Çocuk dediğin; her şeyi istemez, her duyduğunu söylemez.

Çocuk dediğin; anasından,babasından korkar,

"şimdi seni gebertirim" denince suspus olur.



Çocuk dediğin; her önüne gelenle oynamaz,

büyüklerin vurduğu yerde gül biteceğini bilir.

Çocuk dediğin; verilen öğütlerin dışına çıkmaz, ağaca da çıkmaz,
kapının önüne çıkar.

Çocuk dediğin; durmadan ıslık çalmaz, yemekten önce mandalina yemez.

Çocuk dediğin; hep top peşinde koşmaz,

kuş peşinde de koşmaz...

Çocuk dediğin; büyüklerin bir dediğini
iki ettirmez, zırt pırt televizyonu açmaz.

Çocuk dediğin; söylenen işten kaçmaz,
anasının babasının odasını açmaz,
kapı çalınınca, koşup kapıyı açar.

Çocuk dediğin; insanın tepesine binmez,
akşama kadar bisiklete de binmez.

Çocuk dediğin; kimsenin dalına
basmaz, ıslak yerlere de basmaz.

Çocuk dediğin; sofrada adam gibi
oturur, büyüklerin yanında oturmaz, haytalık etmez.

Çocuk dediğin; çocukluğunu bilir,
saygı suygu bilir, dersini de bilir.

Çocuk dediğin; insanın kafasını şişirmez,
pırtlatmak için avucunu şişirmez, çok gülmez.

Çocuk dediğin; çağrılınca gelir,
yemek saatinde eve gelir, yüzüne bakılınca kendine gelir.

...BÜYÜKLERE GELİNCE...
Onlar büyüktür ve her şeyi yapabilirler.
Ve çocuklar yaşlanıp ölünceye dek,
her şeyi sadece büyüklerin yapabileceğine
inanarak yaşarlar.

​

 

[KıRmızıKız]

böyle çocuk var mı ya...hiç sanmıyorum

 

[+u+énsté!n]

bennn...