ikRa
Banned
Yavaşça yanıyordu…
Ortam çok sessizdi, konuşmaları duyuluyordu.
İlki konuştu"Ben barışım".
Hiç kimse yanık kalmama çalışmıyor, inanıyorum ki söneceğim.
Alevi azaldı ve söndü.
İkinci konuştu;"Ben İnancım"
Neredeyse herkes artık beni gerekli görmüyor.
O nedenle artık daha fazla yanık kalmaya hiç gerek yok.
Konuşmasını bitirdi ve söndü…
Üçüncü mumda"Ben Sevgiyim"
Yanık kalmak için gücüm yok, insanlar beni bir kenara bıraktı
ve önemimi anlamadı.
Kendilerine en yakın olanları bile tanımazdan gelip sevmeyi unuttular…
Dedi ve oda söndü.
Ansızın bir çocuk odaya girdi ve üç mumun artık yanmadığını gördü…
Neden yanmıyorsunuz, sizin sonuna kadar yanmanız gerekirdi.
Dedi ve ağlamaya başladı.
Dördüncü mum çocuğa döndü ve;
Korkma ben hala yanıyorum ve diğer mumları yakabilirim.
Ben "Umudum"dedi…
Parlayan gözlerle, çocuk "Umut"mumunu aldı ve diğer
mumları tekrar yaktı…
Umudun alevi, inanç ateşini tutuşturdu…
Barışa, sevgiye, kardeşliğe, hal, meşale olup, vakte
anlam kaydetti…
Halin bu aydınlığı karanlıkları gölgeleyip, herkesi Umitvar eyleyip, gönüllere sevinç taşıdı…
Ve böylece herkes, umudu, barışı, sevgiyi, inancı referans kılıp gönül köprüsünde dem tuttu…
Böylece insanın Hızır yanı keşfedilip, insan insanın ümidi oldu…
Yanan mumlardan dolayıda"İnsan insanın kurdudur"diyenlerde sus, pus kaldı.
"Uyandır cellâdın nabzında"ay"ı
Göklerde görelim kara sevdayı
Doruktaki son kartalı uyandır
Köklerine düşman dalı uyandır
Kırmızı bulaşan cam kırığını,
Kıymet bilenlerin hıçkırığını
Gitsek de, gün gibi kalsın adımız
Toprağa yeniden düşsün andımız
Uyandır tünelde yürüyenleri
Kahrın potasında eriyenleri…"
İnanç, Umut, Sevgi ve Barış,"Bir başka dünyanın mümkünlüğünde" Turan Sevdamıza meşale olup yolumuzu aydınlatsın…
Alişan Satılmış
Ortam çok sessizdi, konuşmaları duyuluyordu.
İlki konuştu"Ben barışım".
Hiç kimse yanık kalmama çalışmıyor, inanıyorum ki söneceğim.
Alevi azaldı ve söndü.
İkinci konuştu;"Ben İnancım"
Neredeyse herkes artık beni gerekli görmüyor.
O nedenle artık daha fazla yanık kalmaya hiç gerek yok.
Konuşmasını bitirdi ve söndü…
Üçüncü mumda"Ben Sevgiyim"
Yanık kalmak için gücüm yok, insanlar beni bir kenara bıraktı
ve önemimi anlamadı.
Kendilerine en yakın olanları bile tanımazdan gelip sevmeyi unuttular…
Dedi ve oda söndü.
Ansızın bir çocuk odaya girdi ve üç mumun artık yanmadığını gördü…
Neden yanmıyorsunuz, sizin sonuna kadar yanmanız gerekirdi.
Dedi ve ağlamaya başladı.
Dördüncü mum çocuğa döndü ve;
Korkma ben hala yanıyorum ve diğer mumları yakabilirim.
Ben "Umudum"dedi…
Parlayan gözlerle, çocuk "Umut"mumunu aldı ve diğer
mumları tekrar yaktı…
Umudun alevi, inanç ateşini tutuşturdu…
Barışa, sevgiye, kardeşliğe, hal, meşale olup, vakte
anlam kaydetti…
Halin bu aydınlığı karanlıkları gölgeleyip, herkesi Umitvar eyleyip, gönüllere sevinç taşıdı…
Ve böylece herkes, umudu, barışı, sevgiyi, inancı referans kılıp gönül köprüsünde dem tuttu…
Böylece insanın Hızır yanı keşfedilip, insan insanın ümidi oldu…
Yanan mumlardan dolayıda"İnsan insanın kurdudur"diyenlerde sus, pus kaldı.
"Uyandır cellâdın nabzında"ay"ı
Göklerde görelim kara sevdayı
Doruktaki son kartalı uyandır
Köklerine düşman dalı uyandır
Kırmızı bulaşan cam kırığını,
Kıymet bilenlerin hıçkırığını
Gitsek de, gün gibi kalsın adımız
Toprağa yeniden düşsün andımız
Uyandır tünelde yürüyenleri
Kahrın potasında eriyenleri…"
İnanç, Umut, Sevgi ve Barış,"Bir başka dünyanın mümkünlüğünde" Turan Sevdamıza meşale olup yolumuzu aydınlatsın…
Alişan Satılmış
