ßLu£
Banned
- Katılım
- 16 Eki 2007
- Mesajlar
- 6,839
- Reaction score
- 0
- Puanları
- 0
Yusuf ile Yazgülü arasındaki büyük aşk, bundan tam 64 yıl önce başladı...
Bayramiç İlçesi´nin Koşuburnu Köyü'nde yaşayan Yusuf Esen, henüz 24 yaşında bir genç delikanlıyken bir başka gençle nişanlanan Yazgülü'ne aşık oldu. Türkmen olan Yusuf Esen, gelenek ve görenekleri hiçe sayıp nişanlı aşkı Yazgülü'nü kaçırdı ve evlendi. Yusuf ve Yazgülü bir süre sonra da Koşuburnu Köyü'ne geri döndü. Mutlu bir yaşam süren çiftin 4 çocukları oldu. Yazgülü Esen 1978 yılında hastalanarak ölünce, Yusuf Esen´in de dünyası karardı. Yusuf Esen eşinin yanına kendi için de bir mezar yaptırdı. Her gün mezarlığa giderek eşini ziyaret etti. Ama aşkının ölümünü bir türlü kabul edemedi. Giderek artan hasret bugüne değin görülmemiş bir uygulamayı da beraberinde getirdi.
Eşinin ölümünün üzerinden 10 yıl geçtikten sonra onun mezarını dört duvarla çevirip üzerini kapatan Yusuf Esen, sürekli burada yaşamaya başladı. Yusuf Esen'in eşi Yazgülü'ne olan aşkı bu olaydan sonra dilden dile yayılmaya başladı.
Ancak yıllar geçtikçe rahatsızlıkları artmaya başlayan Yusuf Esen, çocuklarının ``Yanımıza gel' baskısıyla karşılaştı. 1 yıl önce de Tuztaşı Köyü'nde kızı İsmihan Özpek'nin yanına yerleşen Yusuf Esen 88 yaşında olmasına rağmen sık sık Koşuburnu Köyü´ne giderek eşinin mezarını ziyaret etmeyi sürdürdü.
Yusuf Esen, çok sevdiği eşinin ölümünden sonra kendisi de ölmeyi istediğini belirterek, ``Ancak eşim sağlığında (Eğer bir gün birimiz ölürse diğerimiz kesinlikle canına kıymayacak. Eceliyle ölmeyi bekleyecek) diye sözleşmiştik. Onun için canıma kıyamadım. Ancak ona olan hasretim hergeçen gün arttı. Ölümünden 10 yıl sonra mezarının çevresini ve üstünü duvarla kapatıp orada yaşamaya başladım. Yaşlanınca rahatsızlıklarım arttı. Bu yüzden çocuklarım beni yanlarına aldı. Zaman zaman gelip yine de eşimin mezarının yanında kalıyorum. Artık Yazgülü'me kavuşacağım günü bekliyorum' dedi.
Koşuburnu Köyü Muhtarı Hüseyin Erdem de Yusuf Esen´in ömrünün büyük bölümünü eşinin mezarının yanında geçirmesinin de sevgisinin büyüklüğünü anlatmaya yettiğini söyledi.
Bayramiç İlçesi´nin Koşuburnu Köyü'nde yaşayan Yusuf Esen, henüz 24 yaşında bir genç delikanlıyken bir başka gençle nişanlanan Yazgülü'ne aşık oldu. Türkmen olan Yusuf Esen, gelenek ve görenekleri hiçe sayıp nişanlı aşkı Yazgülü'nü kaçırdı ve evlendi. Yusuf ve Yazgülü bir süre sonra da Koşuburnu Köyü'ne geri döndü. Mutlu bir yaşam süren çiftin 4 çocukları oldu. Yazgülü Esen 1978 yılında hastalanarak ölünce, Yusuf Esen´in de dünyası karardı. Yusuf Esen eşinin yanına kendi için de bir mezar yaptırdı. Her gün mezarlığa giderek eşini ziyaret etti. Ama aşkının ölümünü bir türlü kabul edemedi. Giderek artan hasret bugüne değin görülmemiş bir uygulamayı da beraberinde getirdi.
Eşinin ölümünün üzerinden 10 yıl geçtikten sonra onun mezarını dört duvarla çevirip üzerini kapatan Yusuf Esen, sürekli burada yaşamaya başladı. Yusuf Esen'in eşi Yazgülü'ne olan aşkı bu olaydan sonra dilden dile yayılmaya başladı.
Ancak yıllar geçtikçe rahatsızlıkları artmaya başlayan Yusuf Esen, çocuklarının ``Yanımıza gel' baskısıyla karşılaştı. 1 yıl önce de Tuztaşı Köyü'nde kızı İsmihan Özpek'nin yanına yerleşen Yusuf Esen 88 yaşında olmasına rağmen sık sık Koşuburnu Köyü´ne giderek eşinin mezarını ziyaret etmeyi sürdürdü.
Yusuf Esen, çok sevdiği eşinin ölümünden sonra kendisi de ölmeyi istediğini belirterek, ``Ancak eşim sağlığında (Eğer bir gün birimiz ölürse diğerimiz kesinlikle canına kıymayacak. Eceliyle ölmeyi bekleyecek) diye sözleşmiştik. Onun için canıma kıyamadım. Ancak ona olan hasretim hergeçen gün arttı. Ölümünden 10 yıl sonra mezarının çevresini ve üstünü duvarla kapatıp orada yaşamaya başladım. Yaşlanınca rahatsızlıklarım arttı. Bu yüzden çocuklarım beni yanlarına aldı. Zaman zaman gelip yine de eşimin mezarının yanında kalıyorum. Artık Yazgülü'me kavuşacağım günü bekliyorum' dedi.
Koşuburnu Köyü Muhtarı Hüseyin Erdem de Yusuf Esen´in ömrünün büyük bölümünü eşinin mezarının yanında geçirmesinin de sevgisinin büyüklüğünü anlatmaya yettiğini söyledi.
Kaynak
